Bokhoven
Het dorp Bokhoven ligt 2 uur (lopen) ten noordwesten van 's Hertogenbosch en anderhalf uur ten oostelijk van Heusden.
Bokhoven is gebouwd op een oeverwal (een zandheuvel langs de rivier). Door de ophoging en de goede ontwatering die zand met zich meebrengt is deze plek bij overstromingen relatief veilig. Aanvankelijk is er nauwelijks sprake van een dorpskern, want de heer van Bokhoven, hield bij de kerk, die vlak bij zijn kasteel gesticht was, een belangrijk deel van de oeverwal bebouwing vrij. Dit heeft tot gevolg dat later, wanneer de bewoning zich verdicht, de dorpskern van het dorp maar aan één kant van de kerk ligt. Hier wonen dan de winkeliers en ambachtslieden. De agrarische bevolking kroop bijeen op basis van een ontwikkeling die we 'burenbinding' noemen.
De gemeente Bokhoven was een hoge en onafhankelijke grondheerlijkheid, die door Keizer Ferdinand III tot een rijksgraafschap verheven was. Tot 1795 behoorde het aan de Montmorency's.
Tijdens de Franse overheersing kwam de graafschap in 1800 bij een transaktie aan de Bataafse Republiek. Dit betekende dat Bokhoven onder de Hollandse rechtspraak ging vallen.
Daarmee verviel ook de wetgeving waardoor men zich niet "zomaar" in Bokhoven mocht vestigen. (zie de inventaris van Paul van Dun)
Ook werd naar aanleiding van hetgeen de Nederlandse overheid van de Fransen hadden geleerd een kadaster ingesteld. Hiernaast de eerste kadastrale kaart van Bokhoven uit 1832.
In de negentiende eeuw legde de bevolking zich er op toe om hun gewassen in 's Hertogenbosch naar ter markt te brengen. Dit werd meestal door vrouwen gedaan. Met een marktschuit voeren zij met hun gewassen de Diest af om de markt van Den Bosch te bereiken. Op 7 mei 1837 sloeg de marktschuit om en verdronken 14 vrouwen en 1 man.
Bokhoven in 1865, bron: www.atlas1868.nl
In 1822 huizen 196 inwoners in Bokhoven. In 1865 zijn dit er 250 en in 1870 zelfs 276. In 1892 zijn het er weer 260.